1. دوست عزیزی 2-3 روز پیش حرفی زد که در این مدت وبلاگ نویسی از این دست مطالب کم نشنیده بودم. گفت که من شبیه "لیبرال های دوم خردادی" می نویسم و نظرم را در مورد مسعود بهنود و علیرضا نوری زاده پرسید. شیوه ی نگارش من را نزدیک این دو( و بخصوص بهنود ) می دید . فکر کنم در دلش( و گاهی بر لبش) می گفت که آخه کمپینی! تو هم آخه حالا...( بی تربیتی است). از قسمت "لیبرال" اش ناراحت نشدم. چون خیلی این الفاظ را دارای اصالت نمی بینم در محیط های دانشجویی: لیبرال های یک شبه چپ شده و چپ های یک شبه لیبرال شده را کم ندیده اید. ولی قسمت "دوم خردادی" اش ناراحت ام کرد! یعنی من این قدر ضایع ام؟ یا عزیزی چند وقت پیش گیر داده بود که من این پتکم را نمایان کنم و بکوبم بر سرش. حالا ما در این شرایط سرکوب، سرکوفتی بر کسی نمی زنیم، رها کنید این حرف ها را دیگر!
2. در طول عید باستانی نوروز که خیلی هم باحال است و اصلا ارتجاعی نیست و من دوستش دارم، در اصفهان دیدم که نوکران آشنا به کامپیوتر استبداد یا شاید نرم افزار هایشان پتک را فیلتر کرده اند. از هر isp ای نیز استفاده کردم نتیجه همین بود. آن جه بود که این ایده به ذهنم رسید: این که بازدیدکنندگان این وبلاگ کم است به این دلیل است که احتمالا در همه ی شهر های ایران فیلترم کرده اند نامردها! می شود دوستانی که از داخل ایران و خارج تهران این جا می آیند یک توضیحی در مورد اضاع پتک در شهرشان دهند؟ بدم هم نمی آید که بهانه ای پیدا شود و ادامه ی پتک زنی ام را در جای دیگری انجام دهم.
3. محمود صالحی هم آزاد شده. در میان این همه خبر بد کمی آرامش بخش بود.
4. من حالم بهتر شده است. این حالت ناله ای که زندگی تان را فرا گرفته است را دوست ندارم. می دانم اوضاع خیلی بد است، اما ناله کردن و یادآوری چند ده باره این موضوع هیچ سودی ندارد. بروید فلسفه بخوانید، رمان، زبان، تفریح. یک کار مفیدی بکنید. ناله نکنید که اصلا ارتباطی به کار مدنی ندارد.

1. بر خلاف پیش بینی من استقلال پیروز دربی تهران نبود. دو تیم بد بودند، خصوصا در نیمه ی اول. با ناصر خان این تیم به جایی نمی رسد.
2. آقای شریعتمداری سرمقاله ای در آن جریده ی فخیمه نوشته اند( اسم اش بد یمن است) که جالب است. شریعتمداری دانشجویان معترض به احمدی نژاد را در دانشگاه تهران عامل صهیونیسم شناسایی کرده اند. ایشان کلا مشکل دید دارند. هر کسی که ایشان با او حال نکند یا جاسوس است یا امریکایی یا صهیونیست. یاد تریبون آزاد بسیجی ها در روز حضور احمئی نژاد افتادم. کنار تریبون آزاد معترضان، آن ها با 30-40 نفری جمع شده بودند و در و گوهر می ریختند. یک جوانکی از بین شان به سیستم مولایشان- حاج اقای شریعتمداری- در حال بررسی معترضان بود و گفت:" این ها نیمه شان کمونیستند و نیمه دیگرشان لیبرال آمریکایی، آن کمونیست ها هم بعدا معلوم می شود که مال کجایند!" درس هایشان را دارند تند تند یاد می گیرند.
3. امیر عزیز دوباره وبلاگ نوشتن را اغاز کرده، کاری که خوب بلد است و به اندازه ی کافی برای آن ایده دارد. بروید و بخوانید: رویای توپچی.

1. نزدیک یک ماه است که این جا چیزی ننوشته ام. دلیل اش این بار تنبلی نیست. به عبارت درست تر تنبلی تنها دلیل این جا ننوشتن نبود. به فلسفه ی وجودی این جا شک کرده بودم. به کارکرد وبلاگ شک کرده بودم. اکنون شک هایم باعث شده که ایمان ام بیشتر شود.( تاثیر سریال های ماه مبارک) و با قدرت بازگشته ام.
2. در این میان یک اشتباهی کردم که از روی جوانی بود، آن هم هنگامی که خواستم دو تا وبلاگ بنویسم. داستان، داستان موش و جارو است. به قول عزیزی، حداقل آن مطلب را نمی نوشتم و نیت ام را در درون ام باقی می گذاشتم تا ریا نشود. شاید قسمتی اش تقصیر امیر بود که مدام مرا به اسباب کشی به وردپرس ترغیب می کرد. شاید می خواستم رفتن به آن جا را دو مرحله ای کنم. آن پست را پاک نمی کنم تا نگاهش کنم و خجالت بکشم.
3. برنامه هایی برای این جا دارم، به گونه ای دیگر خواهم نوشت.
4. نه! این دفعه دیگر نمی گویم چگونه، آدم عاقل که خبطی را دو بار مرتکب نمی شود!
5. کامنت های تبلیغی را در کل وبلاگ ام پاک کردم. کمی راحت شدم، چه قدر تبلیغ های مزخرف در میان شان بود. از این به بعد، در مورد کامنت های تبلیغی جدید پس از مدت معقولی این کتر را می کنم.
6. فکر می کردم این جا خیلی بهتر باشد، نشد. اما هر شکست مقدمه ی پیروزی است!!! سعی می کنم جوری بنویسم که این جا را دوست بدارم.
7. استقلال فردا 2-0 می بره!

از این به بعد در وردپرس نیز با پتک خواهم اندیشید. این جا بروید پس لطفا: http://potck.wordpress.com/