آقای رهایی، رئیس انتصابی دانشگاه پلی تکنیک و یار غار احمدی نژاد که از شانس های اصلی وزارت راه برای دوره ی احتمالی بعدی ریاست جمهوری احمدی نژاد است، در پاسخ به اعتماد فرموده اند:" ۵۰ دانشجو نمای مشروطی سعی در اغتشاش داشتند." و در ادامه فرموده اند:" هر چند مشی آن روزنامه همسو با احزاب و گروه های سیاسی خاص، همواره بر این بوده تا دانشگاه ها را متشنج و دستخوش اعتراضات مکرر اما غیرواقعی عنوان کند و به این بهانه از هر کاهی، کوهی ساخته و چنان تصویری از دانشگاه ها نشان دهد که گویی در دانشگاه ها، جز اعتراضات مورد نظر شما کاری صورت نمی گیرد و از علم و دانش و تحقیق و پژوهش خبری نیست." درست می فرمایند آقای رهایی، در پلی تکنیک ۵۰ نفر بیشتر نبودند. شاید ایشان پلاکاردها را شمارده اند، شاید هم ایشان روش جدیدی برای شمارش دارند، همان گونه که روش جدیدی برای مدیریت دانشگاه دارند. من ضمن تائید کامل سخنان آقای رهایی گوشه ای بس کوچک از علم و دانش مورد نظر ایشان را یاداوری می کنم:

 

۱. زاهدی: داشجویان دانشکده ی ریاضی این شانس را پیدا کردند که از دانش بی کران و مواج مرد سال ریاضی جهان بهره مند شوند. اگر رهایی نبود این اتفاق تا ۳۰۰۰ سال دیگر نمی افتاد.

۲. دکتر کیوان انصاری: او باید به عضویت هیئت علمی پلی تکنیک در می آمد. رهایی در یک اقدام سراسر علمی مانع این کار شد و ایشان را به اوین هدایت کرد.

۳. متین مشکین: در راستای علم گستری این دانشجوی دکتری برق را اخراج کردند. باید به جای کار سیاسی می رفت درس می خواند. این طوری که نمی شود.

۴. طرح تنبیه بدنی دانشجویان مشروطی: به آن عزیزان خوش لباس و خوش هیکل حراست که هیچ ارتباطی با اطلاعات نیز ندارند، دستور داده شد تا دانشجونماهای مشروطی کمی کتک بخورند تا آدم شوند.

۵. طرح ندامت دانشجویی: در این طرح که تنها به دلیل علاقه ی آقای رهایی به رشد هر چه بیشتر علمی دانشگاه پلی تکنیک بود، دانشجویانی که بیش از حد مشروط شده بودند به اوین رفتند. هنوز ۳ نفر از آن ها که قول مساعد برای درس خواندن و مشروط نشدن را نداده اند در زندان اند.

امان از این همه وقاحت!